Mijn hoofd zei: doorgaan. Mijn lichaam zei allang: stop.
Ik weet hoe lang je kunt blijven functioneren terwijl je lichaam ondertussen steeds duidelijker laat merken dat de rek eruit is. In 2019 liep ik zelf vast.
Ik was thuis niet meer de vader die ik wilde zijn.
Mijn hoofd kon nog van alles bedenken. Doorgaan. Nog even volhouden. Eerst dit afronden. Maar thuis merkte ik dat er iets fundamenteels veranderde.
Geluid kwam harder binnen. Drukte kostte meer. Mijn lontje werd korter. Ik kon fysiek aanwezig zijn en me tegelijk voelen alsof ik nauwelijks nog ruimte overhad.
Toen kwam er vakantie. In mijn hoofd was dat logisch: rust nemen, opladen en daarna weer verder. Alleen gebeurde er iets wat ik niet had verwacht.
Dat was een pijnlijk maar belangrijk moment. Niet mijn omgeving moest tijdelijk stiller worden zodat ik daarna hetzelfde leven kon hervatten. Ik moest opnieuw leren voelen waar mijn grens eigenlijk lag.
Achteraf zie ik hoe lang mijn lichaam al signalen gaf voordat mijn hoofd bereid was ze serieus te nemen. Die ervaring is een van de redenen dat ik tegenwoordig zo sterk kijk naar wat iemand lichamelijk laat zien — niet alleen naar wat iemand rationeel kan uitleggen.
Een lichaam kan lang doorgaan. Tot het niet meer vanzelf gaat.
Bij overspanning en burn-out kunnen vermoeidheid, slecht slapen, prikkelbaarheid, moeite met drukte of lawaai, piekeren en lichamelijke klachten naast elkaar bestaan.
Zelfs wanneer er niets hoeft, lijkt je systeem niet echt af te schakelen.
Je hebt rust nodig, maar rust voelt niet automatisch ontspannen.
Geluid, drukte, gesprekken of verwachtingen kosten opeens veel meer.
Rationeel weet je wat er moet gebeuren, maar je lichaam lijkt niet mee te kunnen.
Nek, schouders, rug, kaak of ademhaling blijven onrustig of strak aanvoelen.
Je merkt vaak pas achteraf dat iets eigenlijk te veel was.
Rust betekende voor mij: even niet werken.
Ik dacht lang vooral in oplossingen: vakantie, minder doen, weer energie verzamelen. Maar stoppen met werken en daadwerkelijk herstellen bleken niet hetzelfde.
Toen de druk afnam, werd juist duidelijker hoeveel vermoeidheid en spanning er al zat.
Herstel vraagt ook leren waarnemen.
Waar merk ik spanning? Wanneer verandert mijn adem? Wanneer zeg ik ja terwijl mijn lijf nee zegt? Wanneer wordt mijn wereld kleiner omdat alles energie kost?
Niet burn-out ‘wegmasseren’, maar weer leren voelen.
Tijdens herstel kan klachtgerichte massagetherapie een aanvullende plek zijn waar fysieke spanning, ademhaling, beweging en lichaamsbewustzijn aandacht krijgen.
We kijken eerst naar je belastbaarheid. Meer prikkel is niet automatisch beter.
De behandeling hoeft niet diep of intensief te zijn om betekenisvol te zijn.
Ik let op hoe spanning, ademhaling en beweging tijdens de sessie veranderen.
Je hoeft niets te presteren. Ook ontspannen hoeft niet ‘goed’ te lukken.
Massage is niet dé behandeling voor burn-out.
Burn-out vraagt breder herstel. Denk aan rust én activiteit, dagelijkse structuur, problemen en belasting aanpakken en waar nodig begeleiding door huisarts, praktijkondersteuner, bedrijfsarts of psycholoog.
Mijn rol is aanvullend: aandacht voor het lichaam en de fysieke spanning die tijdens zo’n herstelperiode kan meespelen.
Je hoeft niet meteen antwoord te geven.
Wanneer iemand iets van je vraagt, probeer dan niet automatisch ‘ja’ te zeggen. Bouw letterlijk een kleine pauze in.
“Ik wil even voelen of dit voor mij past. Ik kom erop terug.”Niet als truc. Maar als oefening om je lichaam weer mee te laten praten voordat je hoofd de beslissing al genomen heeft.
Drie routes. Geen gedoe.
Ik wil een afspraak maken.
Bekijk de beschikbare tijden en kies een moment dat voor jou rustig voelt.
Open de agenda →Ik twijfel of dit bij mij past.
Stuur een korte WhatsApp met wat je merkt. Je hoeft geen heel verhaal te schrijven.
Start WhatsApp →Ik wil liever bellen.
Tijdens behandelingen neem ik niet op. Zie ik je gemiste oproep, dan bel ik terug zodra dat lukt — soms later die dag of de volgende ochtend. WhatsApp is meestal sneller.
Bel 06 50859984 →Bij overprikkeling is langer niet automatisch beter.
Je kiest bij mij tijd, geen techniek. Maar bij stress, overspanning of burn-out kijk ik extra naar belastbaarheid. Een rustige 90 of 120 minuten kan soms logischer zijn dan meteen een zeer lange sessie.
Vaak een logische eerste stap wanneer je wilt ervaren hoe je lichaam op behandeling reageert.
Bekijk 90 minuten →Meer tijd voor aankomen, behandelen en rustig afronden zonder te hoeven haasten.
Bekijk 120 minuten →Kan geschikt zijn wanneer je belastbaarheid dat toelaat en extra tijd daadwerkelijk waarde toevoegt.
Bekijk 3 uur →Niet automatisch de beste keuze bij overprikkeling. Eerst kijken wat jouw lichaam aankan.
Bekijk ± 4 uur →Mijn ervaring was het begin. Mijn vakmanschap kwam daarna.
Mijn eigen burn-out maakte mij gevoelig voor de signalen die een lichaam kan geven. Opleidingen, duizenden behandelingen en voortdurende nascholing hebben van die persoonlijke ervaring professioneel lichaamswerk gemaakt.
Leidse Rijn 11.
2e etage · lift aanwezig · gratis parkeren
Je hoeft niet eerst ‘genoeg hersteld’ te zijn om je lichaam aandacht te geven.
Twijfel je of behandeling op dit moment passend is? Stuur me kort wat er speelt. Dan kijken we eerst of dit een goede stap voor jou is.